DOMANİÇ’İ ALLAH’IN GİZLİ CENNETLERİNDEN
DOMANİÇ
Bülent Alpagut
- 05062218413
MERHUM TAVŞANLI’NIN FAHRİ HEMŞEHRİSİ ÜNLÜ TÜRK SANAYİCİSİ
VE ÇEVRE AKTİVİSTİ HALKIMIZIN ‘TOPRAK DEDE’OLARAK TANIDIĞI
HAYRETTİN KARACA DOMANİÇ’İ ALLAH’IN GİZLİ CENNETLERİNDEN
BİRİSİ OLARAK TANIMLARDI
Bu köşe yazısını neden yazma ihtiyacı duydum biliyor musunuz? Sevgili Tuna İşleyen’in imtiyaz sahibi olduğu TAVŞANLI EKSPRES Gazetesi sayfalarında sıkça gördüğüm “ KOCAYAYLA ÇADIR RESTORAN” ilanının etkisi altında kalarak yazdım. Domaniç İlçesi tarihimizin altın sayfalarından birisidir. Koskoca bir imparatorluğun doğduğu kenttir. Merhum hakim/avukat babam avukat olduğu yıllarda Domaniç Adliyesi’ne giderken bindiği , Merhum Polat Onat,merhum Hakkı Dönmez ,Keklik Hüseyin, Dümbek Abdullah,Yaşar Arıca,Fethi İnal,Kel Kamil,Curaman Ahmet ve Ali Demir’in jeepleri’ne beni de alırdı. İnsanın bir vesileyle de olsa büyükleriyle bir yere gitmesi kadar güzel ne olabilir? Ama merhum babam çok seçiciydi; her jeepe binmezdi. Bu jeep şoförleri içinde en güvendikleri merhum Ali Demir ve Polat Onat’tı.
Merhum babam Domaniç dönüşünde , Tavşanlı ile Domaniç arasında akan küçük dereye olta atmayı da ihmal etmezdi. Merhum babamın bu huyunu bilen jeep şoförleri de zaman zaman merhum babamla gidip gelirlerken ne zaman bir akarsu görseler dururlar,merhum babam gibi olta atarlardı.
Merhum babam Domaniç’ten her dönüşünde mutlaka Domaniç’in ünlü kuru fasülyesi( Sarıot ve diğerleri)’nden ve samimi Domaniçli dostu merhum Sait Turan’ın peynirinden almayı da ihmal etmezdi.
Ben de merhum babam gibi Domaniç’e gide gele bu emsalsiz güzelliklere sahip, Doğa’nın müstesna parçalarından, havası tertemiz, suları kaynak suyu niteliğinde,insanları candan ve konuksever Domaniç’i sevenler arasına katılanlardanım. Merhum meslektaşım, bir ara Tavşanlı Belediye Başkanıydı, TEMA Tavşanlı Gönüllü Temsilcisi , Dünya Dendroloji Derneği üyesi Fevzi Coşgun ile sık sık bir araya geldiğim için Domaniç’i daha çok sevmişimdir. Ama merhum Hayrettin Karaca kadar birisinin Domaniç’i seveceğini düşünemem. O bizzat Domaniç’i Allah’ın gizli bahçelerinden birisi olarak tanımlayan tek insandır diyebilirim. Domaniçlilere büyük sorumluluklar düşüyor; Bir kere, Domaniçli Domaniç’i mukaddes bir kitap gibi korumak zorundadır. Domaniç’e o veya bu şekilde asla bir kazma değmemelidir. Domaniçliler, hazinelerin üzerinde olduklarının farkında olmalıdırlar. Yeşil düşmanları asla bu efsane ilçeyi bir şekilde kedinin yavrusunu yemek için sıçana benzetmesi misali Domaniç’e sokmamalıdırlar.Bir zamanların efsane bakanlarından ,Allah kendisine hayırlı bir ömür versin, Orman ve Su İşleri Bakanımızdı Veysel Eroğlu bile Domaniç için titrerdi. Bu gizli cennetin bir şekilde fahri koruyucusuydu.
Bugüne kadar bazı hemşehrilerimiz Kocayayla’da bireysel faaliyetler içersinde oldular. KONDÜKTÖR ÇEŞMESİ adıyla hala anılan bir çeşme vardı. Tavşanlı- Bursa arasında çalışan otobüslerin yolcuları bu çeşmenin yakınlarında girişimcilerin hazırladıkları gözlemeler eşliğinde nefis sularla üretilen çayları yudumlamayı adet haline getirmişlerdi. 01 Kasım 1964 evlendiğim günün akşamında balayına çıktığımızda merhum Kemal Mani beni ve müstakbel eşimi, teyzemi bu çeşme önünden geçirmiş, çeşmeden akan buz gibi soğuk sudan ikram etmişti. Mekanı cennet olsun.
Önümde ; KOCAYAYLA ÇADIR RESTORAN başlıklı bir ilan duruyor; Ben uzaklarda olduğumdan bu restoranı görmedim. Ama Allah nasip ederse bir gün görürüz inşallah….Özellikle hafta sonlarında başta Tavşanlı olmak üzere çevre ilçelerden stres atmak izteyenler, soluklanmak isteyenler, kaynak sulardan içmek isteyenler, Doğa ile baş başa kalmak isteyenlerin bu ilan çıktıktan sonra Domaniç Kocayayla Çadır Restoran’ı tanıdıklarını düşünüyorum. Sayın restoran yetkililerinin, çalışanlarının kimler oldukları önemli değil, önemli olan böyle bir hizmetin Kocayayla’ya getirilmiş olmasıdır. Gönlüm ister ki, sayın valimiz, sayın Tavşanlı Kaymakamı, çevredeki bürokratlar eşleriyle çocuklarıyla haftanın son gününü bu dünya cenneti’nde geçirsinler. Burada insanın ömrü uzar. İnsanlar daha sağlıklı olur. Dipdiri bir şekilde mesaiye başlarlar. Domaniç-İnegöl Yolu’nun 10. Km’sinde yer alan tesislerde sadece enfes yiyecekler yok, her türlü stres atmaya yararlı birimler de var. Oksijen, Kazdağları’ndaki oksijen gibi yanınızda.Doldurun ciğerlerinizi. Astımlılar, nefes darlığı çekenler hala ne durursunuz? Yöresel lezzetler sizi bekliyor. Gürültü yok. Kuş cıvıltıları altındasınız. Güven altındasınız. Geniş bir mesire alanı, tam anlamıyla bir yaşam alanı burası. Vallahi gönül gözümle görebiliyorum. Açın telefonunuzu,çevirin 0546 143 49 43 numaraları düşünmeyin gerisini derim. Eh! Bir bardak Kocayayla çayı ve gözlemesini hak ettik değil mi?
