01.04.1945’ TE DOĞDU VE 27.10.2020’DE HAKK’A KAVUŞTU
HER KONUDA MİLLETE SORMAK ADETİ GELENEKSELLEŞMELİDİR
Bülent Alpagut
- 05062218413
01.04.1945’ TE DOĞDU VE 27.10.2020’DE HAKK’A KAVUŞTU
Sevgili dostum, Fethi Demirat şu yalan dünyanın tamı tamına 26 yıl 06 gün 75 yıl misafiri olduktan sonra Hakk’a kavuşmuştu. Bugün itibariyle sevgili eşi Aysun Kardeşimle birlikte ebedi istirahatgahında birlikteler. Zamanının bir bölümünü merhume eşi Aysun kardeşimin mezarını ziyarete ayırırdı. Eşini kaybettitten sonra kanadı kırık bir kuş gibi olmuştu. Eski heyecanı ve şevki kalmamıştı. Gerek okul dönüşlerimde,erekse tatil günlerinde ve özellikle cumartesi günleri mütevazı işyerine uğrardım. Önce kendisini kızdırırdım. Bir tek sözcük yeter de artardı bile….” İşkembe”sözcüğüne karşı alerjisi vardı. Bu sözcüğü ağzımdan çıkardığımda demir yumrukları sırtımda patlardı. Sonra bir annenin yavrusuna sarıldığı gibi belime sarılırdı. Ödeşirdik.
Merhum Fethi, merhum babası Muharrem Usta’nın yanında mesleğinin zirvesine çıkmış, gerçek bir ayakkabı-iskarpin ustasıydı. Bugüne kadar sadece bana diktiği,yıllar içinde eskitemediğim ayakkabılardan biri hala duruyor. Ayak ölçülerini büyük bir hassasiyetle alırdı. Malzemenin en iyisini kullanırdı. O’nun yaptığı ayakkabılarI,iskarpinleri yıllar eskitemezdi. Keşke hayatta olsaydı da hala o eskimeyen ayakkabı ve iskarpinleri üretmeyi sürdürebilseydi. Bir ara son işyerinin bulunduğu ,merhum camcı Çakır’a komşu küçük işyerinde merhum babasıyla birlikte oldular. Daha sonra son işyerinde,bir zamanlyarın usta helvacısı Ekiz’e komşu köşe dükkandalardı. Merhum Fethi’ye her Nisan ayı girdiğinde “ Nisan Bir” yapardım. Çünkü Nisan Aylının ilk günü doğmuştu. Ama 2021 yılının Nisan Ayında bu şakayı yapamadım. Çünkü artık aramızda değildi Gönüllerdeki yerini almıştı. Merhum Fethi’nin yaşxamının bir bölümü yıllar öncesinde Değirmisaz’da geçmiştir. Ailesiyle buradaydı. Balıkesirli bir Aile olmalarına karşın bir Tavşanlı sevdalısı olara yaşadılar.Bir Tavşanlılı olarak yaşadılar. Sevildiler. Merhum Fethi avcılık ta yapardı. Bir ara Avcılık ve Atıcılık Spor Kulübü’nün yönetimindeydi. Başkanlık ta yapmıştı. Bana çok kereler avcılar ile ilgili anılarını anlatırdı.” Yalan çanı” diye bir çandan söz ederdi. Avcılar yalanı sevdikleri için bazen sınırı aştıklarında bir avcı gider çanı bir kez çalarmış. “Yalan çanı” buradan geliyormuş. Sevgili Fethi ‘nin başka bir hüneri daha vardı; beli ağrıyanlar, dizi ağrıyanlar solu O’nun yanında alırlardı. Kulakları çınlasın GLİ Müessesesi’nin unutulmazlarından müdür yardımcısı Ravi Hacıalioğlu bile ne zaman beli tutulsa,ağrısa kendisini arardı. Bir kez birlikte evlerine gitmiştik. İki büklüm Hacıalioğlu’nu küçük bir hareket ve hamleyle sağlığına kavuşturmuştu. Kendisine el verenlerin sihiri yıllarca hep birçok kişiye şifa olmuştur. Ameliyat gerektiren, kendisini aşan konularda hastaneleri, doktorları adres gösterirdi. Bir gün beni bile ayakkabı dükkanının üst katındaki operasyon odasında tamir ve bakıma almıştı. Mekanı cennet olsun kardeşimin. Linyitspor sevdalısıydı. Albümünde spor fotoğrafları çoğunluktaydı. Linyitspor’un antrenmanlarını kaçırmazdı. Maçlarına giderdi. Deplasmanlara dahi arkadaşlarıyla gitmiştir. Mesleğiyle ilgili dernekte de emeği vardır. Merhum Fethi Demirat’ın mütevazı işyeri bir adresti. Ptt müvezzileri,dağıtıcıları bilemedikleri adresleri kendisine sorarak öğrenirlerdi. Tavşanlı Fotoğrafı’nın önemli bir karesiydi. Merhum Fethi Demirat olmadığı sürece bu fotoraf eksik bir fotoğraf olarak kalacaktır. Zaman zaman komşusu Tevfik’e telefonla Fethi’ye selam gnderirdim. Ama artık selam gönderemiyorum. Fethi rahmetliyi sorduğumda artık bana Tevfik’in yanıtı.”İyidir inşallah Bülent Hoca” oluyor. Ben bu yazımı sağlığında yazmak isterdim. Ama olmadı. Bu kez doğum gününü Es geçtim. Mekanı cennet olsun……Artık Fethi hoş bir seda olarak kalacaktır.
HEY GİDİ GÜMÜŞ İBRAHİM HEY SENİ UNUTMAK MÜMKÜN MÜ
Merhum Gümüş İbrahim( Erdem) 07 Nisan 2019 tarihinde yalan dünyaya veda etmişti. Ben bile hala dünyanın mı yoksa insanın mı yalan olduğunu düşünürüm. Oğlu Fatih’i arayıp bir nebze sohbet ettik. Allah aile bireylerine sabır versin. Çünkü bu renkli isim bir daha ne doğar ne gelir ne yaşar….
Pos bıyıkları bir başka güzeldi. Ata binişi ayrı bir güzeldi. Uçarcıydı. Tüfeğinden ne uçan ne kaçan kurtulurdu. Uzun süne Tavşanlı7da mrhum Çete Abdullah’ın güveç fırınına komşu oldu. Merhum babamın adreslerinden biriydi. Merhum babam da avcıydı. Fişek,barut,saçma, kapsül,av malzemesi ne gerekirse merhum Gümüş İbrahim’in Av Bayii dükkanından alırdık. Malzemeler alındıktan sonra sohbetler olurdu. Av hikayeleri anlatılırdı. Karnımız acıkırsa güveçci Çete hemen yanımızdaydı, gider karnımızı doyururduk. Merhum Gümüş İbrahim Tavşanlı’nın Kurtuluş Bayramı geldiğinde beyaz bir ata biner Cumhuriyet Alanı’nda turlardı. Yanında bazen Ali Kutlu’nun merhum babası da olurdu. Merhum eşini çok sevdiği söylenir. O’nun vefatından sonra bir hayli yıprandığını görmüştük. Allah kimsenin düzenini bozmasın. Tavşanlı’da analar bir Gümüş İbrahim daha doğurmayacaklardır. O ÖZEL BİR İNSANDI. Boşluğunu bugün de hissediyoruz. Merhum Gümüş İbrahim’i en çok kızdıran merhum Dönme Talat’tır. Her ikisinin ne zaman bir araya gelseler birbirlerini kızdırdıklarını hatırladıkça tebessüm ediyorum. Zaman zaman sırf kendisini görmek, muhabbet etmek için bayi dükkanına giderdim. Son olarak Ulucami’ye yakın bir dükkandaydı. Oğlu Fatih babasının yaptıklarını yapmıyor. O BAKIR KAP KACAK, TARİHİ EŞYALARA MERAKLI. Dolayısıyla vakit geçirmek için böyle bir uğraş içinde. Sevgili Gümüş İhsan da artık tabela levha yazmıyormuş. O da emekli etmiş kendisini. Allah Gümüş İbrahim’i ,yakınlarını en değerli konukları arasına alsın. Mekanları cennet olsun hepsinin…..
MERHUM ALPARSLAN TÜRKEŞ TÜRK MİLLETİ’NİN
GÖNLÜNDE YER ALMIŞ BİR EFSANEDİR
Kim ne derse desin; merhum Alparslan Türkeş Türk Milleti’nin gönlünde yerini almış bir efsanedir. Mekanı cennet olsun. Türkiye’nin yetiştirdiği Albaylar arasında müstesna bir yeri olan bu efsane Türk Subayı gerçek bir vatansever olarak her halükarda yıllar içinde anılmayı sürdürecektir. Milliyetçi Hareket Partisi( MHP) nin kurucusu olan Alparslan Türkeş Beştepe’deki anıt mezarında yine ziyaret edildi. Aziz ruhuna Fatihalar ve Yasinler okundu. Ölümünün 29.ncu yılında hiç ölmemiş gibi…Kabrine konulan karanfillerin rengi bile şanlı bayrağımızın renkleri. Sayın Bahçeli’nin ifade ettiği gibi hiçbir menfaat vaadine aldanmamıştır. O’nu büyük yapan da bu olmuştur. Emaneti olan MHP’ye gönül verenlere, Ülkü Ocakları mensuplarına ve aziz Türk Milleti’ne başsağlığı dileklerimi bu vesileyle ifade etmek isterim. Kur’an-ı Kerim tilaveti ve dualardan mutlaka haberdar olmuştur. Ama müsterih uyusun, Türk Milleti ebediyete kadar varlığını sürdürecektir. Gerçekten bu şanlı Türk Subayı, bu görkemli lider; kesinlikle doğru bildiği yoldan ayrılmamış, ülkemizin maddi ve manevi savunucusu,koruyucusu, milli konularda fahri avukatı olarak üzerine düşeni her zaman yapmış, ülkesinin üzerine kanat germiştir. Mekanı cennet olsun. Kulaklarımda davudi sesini asla unutamıyorum. O GÜR SES HALA GÖK KUBBEMDE YANKILANIR.
HER KONUDA MİLLETE SORMAK ADETİ GELENEKSELLEŞMELİDİR
Bir hukukçu çocuğu olarak ben de ülkemizde her konuda millete gitmenin yararlı olacağını düşünüyorum. Referandum veya Halk Oylaması halkımıza saygıdır. Her konuda diyorum; bırakalım halkımız ne diyorsa o olsun. Böylece dünyanın en büyüğü olalım. Rabbim kulunu yaratırken cüzi bir irade ile yaratmıştır. İnsan aklını kullanarak doğruyu bulabilmektedir. İnsanların akıllarında öyle güzel çözümler var ki bunu görmek mümkündür. Her konuda belirli bir günde halkımıza, oy verme yeterliliğine sahip bireylerimize soralım. Görülecektir ki halkımızın arzu ve isteği anında ortaya çıkacaktır.Tavşanlı’da belediyemiz gücü oranında programındaki sorunları çözmek için çabalıyor. Tavşanlı Belediyesi ülkemizdeki belediyeler içinde borcu olmayan bir belediye olarak biliniyor. Keşke gücü yüksek olabilseydi de programını tam olarak gerçekleştirebilseydi. Olumsuzluklar karşısında zorlanmasıydı. Ülkemizde bir süredir tasarruf tedbirleri çerçevesnde bazı hizmetler askıda. Son olarak Tavşanlı İlçe Emniyet Müdürlüğü Hizmet Binası hayata geçirilebildi. Bu sevindirici olmuştur. Bir öğretmenevi macerası da sayın milletvekilimizin ve ekibinin sayesinde hizmete açılabilmiştir. Bu diğer bir mutluluğumuz olmuştur. Bu arada sokak hayvanlarını bir yerde toplamak ve toplanan sokak hayvanlarını aşılamak, kulaklarına toka takmak, bu hayvanların daha güzel şartlarda yaşamlarını sürdürmek açısından yapılan Barınma tesis ve imkanları mutlu sona ulaşmıştır. Bu konuda başta sayın valimiz,sayın kaymakamımız ve sayın belediye başkanımıza teşekkür borçluyuz. Mevcut Adalet Sarayımız’ın genişletilmesi projesinin ise raftan indiğini öğreniyoruz. Yeni Çevre Yolu’nun güzergahının da belirlenmekte olması ayrı bir sevincimizdir. Bana kalırsa Tavşanlı Halkı’nın önüne zaman zaman sandık çıkarılmalı ve Tavşanlı’da nelerin yapılabileceği, nelerin yapılmaması gerektiği sorulmalıdır. Bu yerel iradenin yerden göğe kadar hakkıdır. Mademki halkımız mevcut belediye yönetimine”evet” demiştir,öyleyse başta belediyemiz olmak üzere diğer yerel yönetimlerde halkmız belirleyici olabilmelidir. Belediyemiz için halka gitmek belediyeyi güçlendirir, uyarıcı olur,büyük projelerin,vizyon projelerin gerçekleşmesinde etkili olur. Tekrar ediyorum; Tavşanlı’da binlerce kişinin görüşü mü önemlidir yoksa birkaç kişinin görüşü mü? Sormaktan kimse çekinmemelidir. Sorun halkımıza alın yanıtı. Yaparsınız yapmazsınız bilemem. Ama yaparsanız iradeye saygınızı göstermiş olursunuz. Hatırlayın; bir ara,yıllar öncesinde Tavşanlı’nın doğal merası görünümündeki MOYMUL Ovası’na küçük ölçekli bir havaalanı gündeme getirilmişti. Merhum babam avukattı. Bu projenin karşısına çıkıp mücadele edenlerdendi. İyi ki olmadı. Bir ara Moymul Ovası’na küçük ölçekli bir Çimento Fabrikası gündemdeydi. Allah’tan Tavşanlı Halkı” Hayır” dedi de gerçekleşmedi. Bir ara Çobanköy yakınlarındaki Organize Sanayi Bölgesi’ne yakın bir yerde zehirli Katı Atık Bertaraf Tesisi düşünülüyordu. Kıyamet kopmuştu. Allah’tan gerçekleşmedi. Aliköy yakınlarına bir Atık Havuzu gündemdeyken kanser tehlikesi dikkate alınarak bu projeye “ Hayır” denildi de bu gerçekleşmedi. Son olarak Tavşanlılı milletvekiliyle ,sendikasıyla, işçisiyle, halkıyla itiraz ederek Tunçbilek’in özelleştirmesinin önüne taş koydu. Konu buzdolabına kaldırıldı. Yetmez tümden ortadan kalkmalıdır. Bakın ben şahsen su saatlerine kart uygulamasına karşıydım. Benim gibi niceleri de öyleydi. Bu da halkımıza sorulabilseydi. Her fikre hürmet şarttır. Kişinin fikrine hürmet gerekir. Bunun yolu da sandıktan geçer. Tavşanlılı her sıkıntı yaratan konuda mutlaka sandığa gitmelidir.
NURŞEN HEMŞİRE
Sevgili kardeşim,meslektaşım merhum ,Dedeler Köyü(halen mahalle) Halkı’ndan Hasan Kılıçarslan’ın sevgili kızı ,yeğenim Nesrin Kılıçarslan ile sık konuşuruz. Son aradığımda bana Nurşen Hemşire’nin İstanbul’da vefat ettiğini, 04 Nisan günü cenazesinin Dedeler Köyü Mezarlığı’nda defnedileceğini söyleyince içim burktu. Neden? Merhume hemşire Tavşanlı’nın ilk başhemşiresi ünvanına sahipti. Ailemize zaman zaman yardım eden,kendisine başvurduğumuz,davetimize icabet eden güzel bir insandı. Sevgili eşi İsmail Kaynar da öyleydi. Merhumenin Dedeler Köyü’nde kendisine ait bir evi ve arazisi de yoktu. Uzun yıllar Tavşanlı Devlet Hastanesi’nin çalışkan, özverili bir mensubu olarak hizmeti olmuştur. Bir ara Tavşanlı’da biz Carsanların Ömer Us’un kagir evinde kiracıyken O da eski PTT Caddesi’nde( Tahsin Buruk Cad) Karatürkler Apartmanı’nda kiracı olarak ikamet ediyordu.Bizim evle O’nun dairesinin arası Göcen Süleyman Merhumun bahçesi kadardı. Elimizi sallasak selamımızı alırdı. Seslensek seslenirdi. Merhum babam ne zaman rahatsızlansa ,merhume annem ne zaman sıkıntıda olsa koşar gelirdi. Evimizin bir vazgeçilmeziydi. Sağlık danışmanımızdı. Dört çocuk sahibiydi. Son yıllarında alzaymer rahatsızlığı nedeniyle İstanbul’da kızının yanında yaşıyordu. Vefatı halinde her halükarda kabrinin Dedeler Köyü Mezarlığı’nda olmasını istediği için bugün mezarı bu Dedeler Köyü halen mahalle olan yerleşim biriminin mezarlığındadır. 81 yaşındaydı.Neticede vasiyeti yerine getirilmiş oldu. Çok sevdiği Tavşanlı’nın bir köşesinde yatıyor. Cenazesinin bir hayli kalabalık olması kendisinin ne kadar sevildiğinin bir nişanesidir. Mekanı cennet olsun. Eşi İsmail ile birlikte yan yana yatıyorlar. Biz aile olarak kendisinden razıydık. Allah ta kendisinden razı olsun. Tavşanlılı , değerli, dost,sevecen, mesleğini hakkıyle ifa eden iyi hemşireler tanımıştır. O da bunlardan birisiydi.Bir ara Kavuncular Sokak ile İkizler Sokak arasında bir aralıkta kiradaydı. Okul dönüşlerimde karşılaşır sohbet ederdik. Bu vesileyle Tavşanlılıların gönlünü fetheden çoğu rahmetli olmuş hemşireleri de anmak isterim; Muktedir Hemşire, Meltm Hemşire, Pembe Hemşire, Hayat Hemşire, Şeker Hemşire, Çiçek Hemşire, Sevim Hemşire, Hatice Hemşire, Şirin Hemşire ,Mehtap Hmşire,Ayşe Hemşire, Zeynep Hemşire, Bilge Hemşire’nin de mekanları cennet olsun. Hepsinin hasbelkader Tavşanlı’da Tavşanlılılara bir hizmeti oldu. Belki bazıları hala hayattadır.Hepsinin de elleri nurdan olsun. Hemşire ; doktor,hemşire,ebe sacayağının bir ayağıdır. Onlar ,her branşta Doktorlarımızın vazgeçilmezleridir. Kutsal bir mesleğin mensuplarıdır. Tüm hemşirelerimizi bu vesileyle bir kez daha saygıyla selamlıyorum.
SEVGİLİ ARKADAŞIM CEMAL DOSDOĞRU İLE
BİRLİKTE SON YEMEĞİMİZ
Sevgili Cemal Dosdoğru, merhum hakim/avukat babası Tarık Dosdoğru gibi bir avukattı. Cemal merhum benim gençlik yıllarımın her karesinde yer alan bir güzel dost,arkadaştı. Ailecek her zaman beraberdik. Merhum Tarık Dosdoğru ve sevgili eşi Süheyla Dosdoğru ile sık sık bir arada olurduk. Zaten Tavşanlı’da merhum babam ve merhum Tarık Dosdoğru ile birlikte iki serbest avukat vardı. Merhum Cemal’e de bana da “ Avukatın oğlu” derlerdi. Bazen bu iki avukat yüzünden karışıklıklar da olmuştur. Merhum Tarık Bey Uykucuoğlu’nun evinde, ben de merhum Kasım Abdullah’ın evindeyken bir gece merhum babam ve merhum annem bana akşam yemeğine geleceklerdi. Onlar, gelmeden biraz önce kapımız çalınmış ,elinde bir tepsi bulunan bir delikanlı” burası avukatın evi mi?” demiş ve benden “ evet” yanıtı alınca da tepsiyi bırakıp gitmişti. Tepside tam 12 adet fırınlanmış kuzu kellesi vardı. Zannetmiştm ki merhum babam bize yemeğe gelmeden önce bir sürpriz yapmış ve bunları göndermiş. Sofra hazırdı. Kapı çalınmıştı. Merhum annem ve babam kapıdaydı. Gelip hemen sofraya oturmuşlardı. Sofrada içinde 12 kuzu kellesi olan tepsi duruyor. Onlar da kendilerine sürpriz sanmışlar ve hep birlikte gülüş çığlık kelleleri afiyetle yiyip bitirmiştik. Ne mi oldu? Sıkı durun; tepsiyi getiren delikanlı kapıda değil mi? Açtım hayrola? Deyince” abi o tepsi sizin değilmiş, avukat Tarık bey’inmiş” demesin mi? Yapacak bir şey yoktu. Bu iki aile arasında tatlı bir anı olarak kaldı. Özür diledik ve mesele kapandı. Allah’tan bir kırgınlık yaşanmadı. Sevgili Cemal de ben de henüz okul çağlarındaydık. Kütahya Lisesi sonrası o Hukuk Fakültesi’ne ben İktisat Fakültesi’ne gitti. Ben okulu yarıda bıraktım ve zaten Askeri Darbe olmuştu. O avukat oldu ben de hasbelkader öğretmen oldum. Yıllar içinde dostluğumuz,arkadaşlığımız devam etti. Aileler birer birer fire verdi. Son olarak sevgili Cemal Dosdoğru 05 Nisan 2023 tarihinde aramızdan ayrıldı. En son kendisiyle kapanan Beyaz Zambak Lokantası’nda bir öğle yemeği yemiştik. Yanımızda merhum arkadaşım avukat Yavuz Ökem de vardı. Hoş bir sohbet ve yemek ardından ayrılmıştık. İşte o ayrılıştan sonra bir daha bir araya gelemedik. Hep telefonlaştık ve mesajlaştık. Mekanı cennet olsun….
