VEFAT EDENLER
İZMİR
Bülent Alpagut
- 05062218413
SEVGİLİ KARDEŞİM MEHMET ALİ ÖZEL NURLAR
İÇİNDE YAT
O8 Mart 2005 tarihinde kadim dostum,arkadaşım,meslektaşım Moymullu Mehmet Ali Özel’i kaybettiğim tarihtir. Bugün itibariyle 20 yılı aşkın bir zamandır ne sesini duyabiliyorum,ne bir yerde buluşup konuşamıyoruz. Sadece sevgili eşi,kardeşim Hesna ile telefonlaşıyoruz. Merhum Mehmet Ali Hoca benim gibi Tunçbilek Köprübaşı’ndaki İlkokulda öğretmen vekili olarak çalışmıştı. 1957/1958 Öğretim yılı sonunda Kütahya Lisesi’nden mezun olduktan sonra ikimiz de İstanbul Üniversitesi’nde İktisat Fakültesi’nde beraberdik.O Kütahya Öğrenci Yurdu’nda kalıyordu,ben Fatih’te merhum dedemin ve babaannemin yanındaydım.Gerek ben,gerekse merhum kardeşim M.Ali Özel 1960 Askeri Darbesi ardından kendimizi Yeek subay öğretmen olarak Kayseri’de buluvermiştik. O, Kayseri merkeze yakın Cırlavuk( Mimar Sinan) ta, ben de Erkilet Beldesi Emmiler Köyü’nde görev yaptık. İki yıl birbirimizi Kayseri’de de yalnız bırakmadık. Ben O’nu,O beni ziyaret etti.İkimiz merhum Yüksel Kavuncu’yu da zaman zaman ziyarete giderdik. O da, Kayseri merkezde bir ilkokulda bizim gibi yedek subay öğretmendi. Askeri eğitimimizi Tavşanlılı arkadaşlarımızla Manisa’da Er Eğitim Tugayı’nda yapmıştık.
Askeri Darbe ardından ,iki yıl geçmişti. Üniversite tahsilimiz yarım kalmıştı. Bir daha fakültemize dönemedik. İş güç durumları parlak değildi Askerler bir yasa çıkararak bizleri öğretmen yaptılar.Kayseri’den Kütahya Valiliği emrine,oradan da Tavşanlı’ya verildik. Ben Derecik Köyü’ndeki İlkokula, Merhum M. Ali de Çardaklı (bugün mahalle)Köyü İlkokulu’na müdür yetkili öğretmen olarak atandık. Ben de O da uzun yıllar okullarımızda görev yaptık. İkimiz de Tavşanlı merkeze atandık. Merhum M. Ali ile Tavşanlı’da da beraber olmuştuk. Ben 1992 yılında emekli oldum. Merhum M. Ali benden önce emekli oldu. O iş insanımız Ahmet Baş’ı n da ortak olduğu ÖZBAŞARAN MTSK’na girdi. Beni de sevgili Ahmet Baş ile bir kertesine getirip bu kursun müdürü yaptılar.Trafik Öğretmeni M. Ali Özel, kurs müdürü Bülent Alpagut’un dostluğu arkadaşlığı burada da sürdü. Bu kurs son bir arada olduğumuz yerdi. Bu kurstan ayrıldıktan sonra artık tam anlamıyla emekliliği yaşamaya başlamıştık. O Mobiyletine,ben bisikletme atlar balık avına giderdik. Tavşanlı’da çeşitli yerlerde, Moymul’da bir araya gelirdik. Kader bizleri 2005 yılında ayırdı. Rahatsızlandı ve bir süre sonra Rabbine kavuştu. Şu anda dualarımda yaşıyor. O BENİM GERÇEKTEN BİR KARDEŞİMDİ. Bu kadar uzun yıllar çok ender kişilerin birbirleriyle arkadaşlık yaptığını düşünüyorum. Kendisiyle o kadar özdeşleşmiştik ki bazen her gün bir araya gelmeden edemiyorduk. Boşluğunu asla dolduramadım. M. Ali hayatta sevgili evlatlarını kaybetti. Bu dayanılmaz acıları içine attı. Allah mekanını cennet eylesin. Kütahya Lisesi’nin özellikle cebir ve geometri derslerinde süper bir öğrencisiydi. Vakit namazlarımda dualarımdadır. Vefatının 20.yıldönümünde kendisini rahmetle anıyorum.
SEVGİLİ FEVZİ DÜZGÜN SENİ UNUTMADIK
Fevzi Düzgün, aramızdan ayrılalı tam 5 yıl oldu,ama gönüllerde yerini koruyor. GLİ Müessesesi’nin bir çalışanı, Tavşanlı Gençlikspor’un hem A hem B Takımında BİR GÜNDE İKİ KARŞILAŞMAYA ÇIKAN ENDER FUTBOLCULARINDANDI. Kendisini yaz aylarında GLİ’nin Didim’deki Kampı’nda müdürlük yaparken de iyi tanırım. Gerçekten çevresini iyi tanıyan, işleri kolaylaştıran, sevecen bir kamp müdürü olarak akıllarda kaldı. Bir ara TAVŞANLI’DAN YETİŞENLER DERNEĞİ GENEL BAŞKANI olarak hizmeti oldu. Tavşanlı’ya Cumhuriyet Lisesi’nin kazandırılmasında emeği vardı. Emekli olduktan sonra kendisini mütevazi iş yerinde ziyaret ederdim. Bol bol geçmişten söz ederdik. Sevgili dostum Mehmet Mıhçı’yı ıarayarak çok sevdiğim Ali ve Tuncer’in de seslerini işittim. Herkes Fevzi’yi unutabilir bir gün. Ama ben yaşamım boyunca Fevzi’yi unutturmayacağım. Güzel günlerimiz, anlarımız, sohbetlerimiz, birlikteliğimiz oldu. Mekanın cennet olsun Fevzi……
HAKAN ŞAHİN ÖMRÜ VEFA ETSEYDİ BİR YERDE BANA
YETİŞTİRDİĞİ HİNDİLERDEN BİRİNİ KESİP YEDİRECEKTİ
Sevgili Hakan,sevgili meslektaşım merhum Hakkı Şahin’in oğluydu. Genç yaşta aramızdan ayrıldı. Bir ara kümes hayvanı yetiştiriciliği yaptı. Hindi yetiştirdi. Bir küçük çiftlik kurmuştu. Yetiştirdiği kaliteli hindileri pazarlıyordu. Bana da bir gün oturup bir arada bir hindi yemeği teklifindi bulunmuştu. Ama nasip değilmiş. Yiyemedik. Sonra bir gün hindi üretim tesisinde yangın çıktı. Bazı hindiler telef oldu. Çok mağdur oldu. Merhum babası Hakkı Şahin’in geçirdiği operasyonlarda üzerine düşeni yaptı. Eşi vefat ettikten sonra zor günler yaşadı. Merhum eşi eşimin akrabasıydı. Kocagözlerdendi. Genç yaşta aramızdan ayrıldı. Sanırım aramızdan ayrılalı üç yıl oldu. O6 Ocak 2022 tarihinde kaybettik. Merhum babası Hakkı Öğretmen hala sağdı. Mekanı cennet olsun…..
MOYMUL MAHALLESİ’NDE BİR ÇINAR DAHA
DEVRİLDİ
Tavşanlı Belediyesi sınırları içindeki 19 mahallede okuyan-yazan,mürekkep yalayandan bir haylidir.Ama Moymul Mahallesi’nde durum farklıdır; Bu mahallede, bugüne kadar yüksek öğrenim görmüşlerin sayısı daha fazladır. Generalinden profesörüne, doktorundan,veterinerine, hakimine, c.savcısına ,mühendisinden avukatına, öğretmeninden çeşitli birimlerde çalışmış memuruna,iş insanına ,üretenine kadar nice değerli insanlar bir anlamda çınarlar bu mahallede daha çoktur. Ama zamana meydan okuyan bu çınarlar ,bu değerli insanlar da birer ikişer bu fani alemden göç etmişlerdir. Şurada her birini yazmaya kalksam inanın sayfalar az gelir. Hayatta olanlarına Allah’tan rahmet, ebediyete göçenlere de rahmet diliyorum.
Birkaç gün önce hem de 2025 yılını uğurlarken,2026 yılına çeyrek kala Moymul Mahallesi bir evladını ,bir ulu çınarını daha kaybetti. Bana her yerden 7/24 haber gelir. Bu acı haberi de ,yani değerli kardeşim,meslektaşım Mustafa Gürer’in vefat haberini meslektaşım ,efsane müdürlerimizden İhsan Tandoğan( Taktak Hoca) dan aldığımda içim ürpermişti. TV izliyordum. Birden dünyam kararı vermişti. Olanca neşem yok oluvermişti. Yaradan O’nu,yani Mustafa Gürer’i,yakınlarını,dostlarını 6 yıldır imtihan ediyordu. Mübarek bir dedenin torunu için gitme vakti gelmişti. Tavşanlı’da çok kişi merhum öğretmen Mustafa Gürer’i tam anlamıyla bilemez. Önce bir köyde ve daha kalabalık bir ortamda öğretmenlik, okul müdürlüğü yapan Gürer, benim gibi bir ara Yedeksubay öğretmen olarak( Bolu ilinde) ta hizmet vermişti. Kütahya’da merhum İl Milli Eğitim Müdürleri; Sezai Bey ve İzzet Bey dönemlerinde yöneticilik te yapmıştı. Merhum Tavşanlı İlçe İlköğretim Müdürü İbrahim Özcan’ın rahatsızlığı döneminde O’na ki kez vekalet etmişti.CHP’nin ilçe başkanlığını da yapmıştı. Bu arada sosyal bir Demokrat olarak kendisini belediye başkanı olarak görmek isteyen sevenleri,arkadaşları,dostları CHPliler ve diğerleri O’nu bir kere merhum M. Ali Cengizgil’İn ve bir kere de eski milletvemillerimizden Hüsnü Ordu’nun karşısına çıkarmışlardı. Fakat merhum Gürer her iki rakibine de, az bir oyla,kıl payı kaybetmişti. Nasip değilmiş. O’na nasip olmayan zaman içinde başka bir öğretmene, merhum öğretmen Fevzi Coşgun’a nasip olmuştu. Merhum Gürer,son yıllarda Tavşanlı ile ilgili bir de kitap çıkarmıştı. Bana da kendi imzasıyla bu kitaptan bir adet vermişti. Başarılı bir çalışmaydı. Ama noksanları vardı. Bazılarına göre normal olabilirdi ama bana göre Moymul’un efsanelerinden Cemil Kalfa’yı keşke kitabında atlamasıydı. Kitap çıkarmak aslında emek isteyen,araştırma isteyen,gerçek verilerle olgunlaşır. Zor bir iştir. Bakın ben yıllardır yazar çizerim. 6 bine yaklaşan köşe yazılarım, binlerce çeşitli gazete ve başta A.A olmak üzere çeşitli çok tirajlı gazeteler dahil ajanslara geçtiğim haberler bugün tozlu raflardadır… Kitap çıkaranlara her zaman saygı duymuşumdur. Tavşanlı’da bayağı kitap çıkaran hemşehrimiz oldu. Örneğin; Adnan Yeşil bu alanda belki de tektir. Yani bendeniz kitapsızlardanım!... Elleri dert görmesin. Son günlerde değerli imam ve hatip hocamız Ahmet Yaşar Çakmak’ın nefis eserini okumakla meşgulüm.Kendisini kutluyorum. Tavşanlı’nın Batıya bakan yüzlerinden,örnek din adamımıza Allah sağlıklı uzun ömürler versin. Örneğin mühendis kardeşim, Ymurtacılar Ailesi’nin değerlerinden Kamil Yumurtacı da kitap çıkaranlar listesindedir. Kitap çıkaranlar cesur insanlardır. Eğer kitap çıkarmak öyle kolay olsaydı,gökten kitap yağardı.
Sevgili Mustafa Gürer’i bir gün evine ziyarete giderken,yolda rastladığım bir dostum ki kendisini ziyaret etmiş olmalı, bana.”Sen duygusal bir insansın. Dayanamazsın, hocanın hali pek iyi değil,etkilenirsin,üzülürsün. Bırak,Mustafa Hoca, hayalinde güzel günlerdeki hoca olarak kalsın” demiş,bir anlamda gitmememi öğütlemişti. Ben de öyle yapmıştım. Gitsey miydim? Gitmediğim iyi mi olmuştu? Bilmiyorum.”Damdan düşenin halini ancak damdan düşenler bilir “derler.Merhum Mustafa Hoca’nın aile bireyleri bana göre, Allah katında da ödüle layık insanlardır. Belki de cennetin kapısındadırlar. Çünkü 6 yıl ızdırap çeken,acılar içinde olan bir hastaya bakmak her babayiğitin karı değildir.Diyorum ya; Bunu çekenler bilir. Eskilerin, atalarımızın.” Üç gün yatak,sonra toprak” yakıştırması anlamlıdır. Allah herkese sağlıklı ömür ve acısız ve sızısız Rabbine kavuşmak nasip etsin. Her canlı bir gün ölümü tadacağını bilerek yaşamalıdırBu arada hasta ziyaretleri çok önemlidir.Rahmetli hattat Hamit Bülbül’ü evine ziyarete gittiğimde pencere önündeydi. Beni görünce çocuklar gibi sevinmişti.Nasıl vakit geçirdiğini sorduğumda,evin önündeki kum yığınında oynaşan köpekleri göstermişti. Mesajı anlayabildiğinizi sanıyorum. İnsanın neresi ağrırsa canı oradadır. Son yıllarda Huzurevlerine yatırılanlara bakıyorum; En canlı örnek, Kütahya’nın değerlerinden merhum Hisarlı Ahmet’in sevgili oğlu Mustafa Hisarlı ve eşiydi. Merhum okul arkadaşım telefonla konuşurken eşiyle öyle karar aldıklarını, kimseyi rahatsız etmemek istedikleri için huzurevine gittiklerini söylediğinde içim buz gibi olmuştu. Yutkunmuştum. Sözün bittiği yerdeydim. Önceleri, büyüklerini,aile bireylerini buralara yatıranlara kızardım. Ama artık anlıyorum. Hiçbir bireyin canları, cananları, sevdiklerini ilanihaye kendilerine bakmaya tahammül etmeleri aile içinde sıkıntılara neden olabiliyor. Bu arada anne veya babasını evlatların aylık,üç aylık baktıklarını da biliyorum. Münavebe ile evlatlık görevi bir durum söz konusu. İnsanlar yaşlandıkça hassas oluyorlar. En küçük bir hareketi, tenkidi kabul edemiyorlar. Yapılacak bir yanlışın bütün kazanımları götüreceği de unutulmamalıdır. Büyüğüne,anne ve babasına bırakın her şeyi .” Of” demek bile bir bireyin bütün yaptıklarını bir anda alıp götürebiliyor. Onun içindir ki uzun süreli rahatsızlıklarda aile bireyleri de bir anlamda hastalarıyla ölmektedirler. Neti cede insanlar, bir imtihandan geçiyorlar. Merhum Avukat Hüsnü Davutoğlu, merhum babamı toprağa verirken hemen yanımdaydı. Kulağıma eğilerek hafif bir tonla .” Geçmiş olsun” demişti. Önce anlamamıştım. Yıllar içinde bana niçin böyle söylediğini anladım. Merhum babam merhum annemden önce vefat etti. Merhum annem bir süre onunla bununla eğlenerek vakit geçirdi. Bir anlamda acısını içine gömdü. Babam aynısını kesinlikle yapamazdı.
Sevgili meslektaşım Mustafa Hoca nurlar içinde yat. Kabrin hep aydınlık olsun…….
CANIMIZIN BİR PARÇASI SEVGİLİ MEHMET AKA DA
ARAMIZDAN AYRILDI
Mehmet Aka, bana göre Aga Mehmet Tavşanlılılara göre “geçirdi”. Bu anlamlı ifade her yerde kullanılmaz. Tavşanlı’ya özgü bir ifadedir. Geçirdi demek; doğdu,yaşadı,çalıştı çabaladı ve öldü cümlesinin özüdür. İnsan,doğar,büyür,iş sahibi olur, evlenir,yaşar, yaşlanır ve ölür. Bu süre insan için doğal bir hayat çizgisidir. Mehmet Aka da böyleydi.Tavşanlı’nın evladı, Allah’ın verdiği ömür tükenince bu fani aleme veda etti. Geride, gözü yaşlı aile bireyler,dostlar, akrabalar, arkadaşlar bıraktı. Mehmet Aka yaşamı boyunca yedek parçacılık,madeni yağ ve akaryakıt satışıyla meşgul oldu. Ekmeğini taştan çıkardı.Helal kazandı. Toplumun saygın bir bireyi olarak yaşadı. Efsane takımımız Gençlikspor’un sevdalısıydı. Kulübün kurucuları arasındaydı. Top oynamadı ama oynayanları destekledi ve oynadıkları karşılaşmaları kaçırmadı.Sevgili oğlu Mustafa iyi biliyorum,babasına sağlığında yardımcı oldu. Zaten Mustafa da sevgili babasını üzmedi ve hep yanında oldu. İş yeri ,merhum lokantacı Fevzi’nn hemen altındaydı. Evde suyum bittiğinde telefon eder,kendisinden su isterdim. 19 litrelik suyum anında gelirdi. Akseven Sokak’ta ikamet ettiğim için merhum Mehmet Aka’nın iş yeri bana yakındı. Laflamak için de sık sık yanına giderdim. İçtiğim çaylar hep O’ndan olurdu. Elimi cebime sokturmazdı. Mekanı cennet olsun sevgili dostumun. Merhum Mehmet Aka yaşamı boyunca hep mücadele etmiştir. Çeşitli ekmek kapılarını açıp kapamıştır. En sonunda, Tavşanlı’dan ayrıldığımdan beri ne zaman telefon etsem,kendisini , su ve tüp satışı yaptığı iş yerinde bulurdum. Telefonumdan bir dostumun daha telefonunu siliyorum. Çünkü Mehmet yoksa telefonu bir anlam ifade etmez. Mustafa’nın telefonunu da sevgili Metin Ertekin’den aldım. Artık iş yerinin patronu sevgili Mustafa olacaktır.Babasını aratmayacağına inanıyorum. Babasının itibarı, sevgisi artık O’nu itici gücü olacaktır. Bu vesileyle Gençlikspor Camiası’na başsağlığı dileklerimi de sunuyorum. Sevgili başkan Fikret kardeşimin şahsında tüm Gençlikspor sevdalılarını selamlıyor ve başsağlığı dileklerimi gönderiyorum. Eski Tekel binası, sanayi camii ve bisiklet-motosiklet tamircisi Recep’in de bulunduğu sokaktan geçerken artık ne Fevzi Usta’yı ne Mehmet Aka’yı görebileceğim. Fani alemin fanileri olarak bu acılara hazırlıklı olmalıyız. Çünkü Baki kalan bu kubbede sadece hoş bir sedadır. Baki olan Allah’tır. Rabbim herkese sağlıklı,huzurlu,bereketli bir ömür versin. İçimizde yanan mumlar zaman içinde hep sönecektir. Ama tek bir mum asla sönmeyecektir. Ne zaman aramızdan ayrılan bir kardeşimizi hatırlasak içimiz cızzzz edecektir o kadar. …
ÇOBANKÖY ESKİ MUHTARLARINDAN MUAMMER
GÜLER’İ DE KAYBETTİK
Tavşanlı İlçesi’nde görev yapan onlarca köy ve mahalle muhtarı var. Çoğu bugün aramızda değil.Bazıları artık anılarda yaşıyor ve hayattalar.Bir kısmı da nadiren de olsa görev başındalar Yaşamım boyunca nice muhtarlar tanıdım. Protokol Amiri ek görevim olduğu için bir ayağım Tavşanlı Kaymakamlığı’ndaydı. Değerli kaymakamlarımla sık sık bir araya geldiğimde muhtarlarla karşılaşırdım. Sayın kaymakamlarla köy ziyaretlerinde bulunduğum için muhtarlarımızı köylerinde de görmüşlüğüm olurdu. Unutamadıklarım vardır; Merhum Kızılçukur Muhtarı Ali Saruhan, merhum Derecik Köyü Muhtarı Süleyman Dinsever, merhum Balıköy Muhtarı Himmet Ünal, merhum Çardaklı Köyü Muhtarları,İsmail Önol ve Ahmet Uyar, ,merhum Ovacık Köyü Muhtarı Emin Atay, merhum Kayıköy Muhtarı Ahmet Yüksel, merhum Beyköy Muhtarı Remzi Özerdem ,merhum Çukurköy Muhtarı Ahmet Esen, merhum Merkezyeniköy Muhtarı Vali, Kuruçay Muhtarı Ahmet Çavuş, Tepecik Köyü(halen belde) Muhtarı Mustafa Özbay, hemen gözlerimin önüne geliverdiler.
Sevgili Muammer Güler de bunlardan biriydi. Bana “hısım” derdi. Zaten Çobanköylülerin çoğu bana “ enişte” derler. Eşimin akrabalarından Mestan Meydan Dayı Çobanköylüydü. Sevgili dostum, Muammer Güler birkaç gün önce vefat etmiş. Haberi İzmir’de aldım. Kendisiyle güzel anılarımız var. Bir ara Tavşanlı’nın Ayvalı Köyü’nde 7-8 kadar sanayi dükkanının açılışını yapmıştım. Zamanın bakanlarından İbrahim Halil Çelik açılış için Tavşanlı7ya gelmişti. Daha sonra Ayvalı Köyü’ne gidilmiş ve mütevazı bir tören yapılmıştı. Töreni ben yönetmiştim. Tören bitiminde köy ortasında bir yerde ikramlar yapılmıştı. Çay içiliyordu. Yanıma merhum Çobanköy Muhtarı Muammer Güler de gelmişti. Kulağıma eğilerek.”Hocam,bana bakandan biraz para alıver. Köyümüzde cami inşaatı var” demişti. Bir punduna getirip sayın bakandan merhum muhtar Muammer Güler için para istemiştim. Sayın bakan merhuma :” Ne kadar verelim?” dediğinde, o da sayın bakana :”Sayın bakanım,ağanın eli tutlmaz. Gönlünüzden ne koparsa O’nu verin” demişti.Bu yanıt sayın bakanı tebessüm ettirmiş,hemen elini ceketinin iç cebine götürüp bir çek çıkarıp üzerine bir rakam yazarak merhum muhtar Muammer’e uzatmıştı. Merhum muhtar Muammer,törenlerin sonunu beklemeden vızzz Ayvalı Köyü’nden ayrılmıştı. Sanırım sayın bakan 100 bin liralık bir çek yazmış.İnşallah.Allah sayın bakandan da razı olmuştur. Ben de bu vesileyle Allah katında sevaba girmişimdir. Merhum muhtar da bu parayı inşallah amacı doğrultusunda değerlendirmiştir.Camiye harcamıştır diye düşünüyorum. Kardeşi Ömer’den öğrendiğime göre bu camide mevlidi okunmuş. Allah mekanını cennet eylesin. Muhtarlar hasbelkader köylerine hizmet verirler. Kimilerine göre bu yapılanlar, güzel,kimilerine göre değildir Muhtarlar ellerinden geldiğince yaparlar bir iyilik ve atarlar denize, çevresi bilmezse Allah bilir. Muhtarlık gerçekten zor bir görevdir. Köylü yurttaşlara göre muhtarlara verilen yetkiler Cumhurbaşkanlarına verilmemiştir. Muhtarlar köylerinin en büyük yöneticisidir. Köylerle ilçeler arasında döner dururlar.Köye gelen bir devlet görevlisi önce köy muhtarını sorar,O’nu arar. Muhtarın özel misafirleri olurlar. Köye gelen ormancı atını muhtarın evinin bahçesine bağlar. Muhtarın sofrasına oturur. Köylerde muhtar,öğretmen,imam üçlüsü çok önemli bir sac ayağıdır. Ama muhtarların yaptıkları asla küçümsenemez. Hem köylü ve mahalleli muhtarlarından haklarını helal etmelerini istemelidirler. Sanırım merhum Muammer de Çobanköy’e iyi-kötü hizmetleri olmuş bir yerel yöneticidir. İnşallah O da Çobanköylülere hakkını helal etmiştir. Bir dost daha yitirdik. Bir akşam daha oldu. Kendisini her zaman anacağım. Rabbim varsa günahlarını affetsin. Aile bireylerine başsağlığı dileklerimi sunuyorum. Çobanköylü hemşehrilerimin de başı sağ olsun.
